سياست پولی

مهمترين اهداف سياست‌های کلان اقتصادی بطور اعم و سياست‌های پولی، ثبات قيمتها، رشد اقتصادی و سطح مطلوب اشتغال است. از آنجايی که دستيابی به اهداف نهايی بطور مستقيم برای سياستگذاران قابل حصول نمی باشد، لذا معرفی اهداف‌ ميانی و ابزار های متناسب ضرورت دارد. در مورد سياست پولی مساله انتخاب هدف ميانی غالباً در انتخاب بين کنترل نرخ سود و عرضه پول خلاصه می‌شود. در ايران با پيروی از سياست پولی مبتنی بر کنترل کلهای پولی، تلاش می‌شود ضمن تامين نقدينگی مورد نياز بخش‌های توليدی و سرمايه‌گذاری، از انبساط پولی نامتناسب با اهداف نقدينگی و تورم مندرج در برنامه‌های توسعه جلوگيری به عمل آيد.

در يک نگاه

	ابزارهای سياست پولی در ايران ابزارهای سياست پولی در ايران عبارتند از ابزارهای مستقيم شامل کنترل نرخ‌های سود بانکی و سقف اعتباری و ابزارهای غيرمستقيم که شامل نسبت سپرده قانونی، اوراق مشاركت بانك مركزی و سپرده ويژه بانكها نزد بانك مركزی است. بيشتر...
	سياستهای پولی جاری (سالانه) شامل سياستهای پولی جاری (سالانه) مصوب شورای پول و اعتبار و بايگانی آن به تفکيک سال. بيشتر...